سلام
بعد از تموم شدن دانشگام من به این چیزی هایی که تو میگی رسیدم(بیکاری بی پولی)، ولی بعد از یه مدت همه چیز حل می شه
موفق باشی

[پاسخ]

:) همه مزه اش به همون مغزشه … اگه همش شکلات بود که زندگی گل وبلبل میشد …. میشد همین سریال آبکی های ایرانی که همه تهش به هم میرسن!
*
بعدا ها که پیر شدی، نوه هات رو دور خودت جمع میکنی و براشون تعریف میکنی که :
…. آره ننه جون، جونم براتون بگه این لیسانس ما داستان داشت واسه خودش …

[پاسخ]

بروید خدا را شکر کنید که اقلا همین هنر را دارم وگرنه از شدت بیهودگی خودم را دار زده بودم.و این وبلاگ دیگر به روز نمیشد.

الان خدا رو شکر کردیم ، حالا اگر یک زمان خدایی نکرده شادروان بشی کسی هست خبر بده شین به ملکوت اعلا بپیوست ؟

[پاسخ]

چرا هیچکس اصرار نمیکنه نری ؟
همه فقط دارن کامنت میذارن و از مغز بادام و فندق تعریف میکنن .
به تجربه بهم ثابت شده آدم دلتنگ بهش اینجا بیشتر خوش میگذره تا دنیای واقعی
حال و روزه منم تعریفی نداره
اون از کار
اون از درس
اینم کنکور که قرار بود سکوی پرتاب بشه فعلن خرابکاری کرده تو بودنم کلن

[پاسخ]

سلام و درود

من یادمه قدیم ها بادام تلخ رو در معرض آب روان قرار می دادند . آب به مرور تلخی ها را می برد و بادام شیرین بر جای می ماند.

[پاسخ]

این نوشته ات را خوندم.اونم چند بار!
باز خوبه به مرز جنون نرسیدی!
تقریبا تمام جوونا دست کمی از حال خودت ندارند.
یه توصیه برات دارم.از دوران تحصیلت تا میتونی لذت ببر.تنها دوره ای است که کسی ازت انتظار نداره.حتی به این شکلش که گفتی!
تو آیندت خیلی خیلی روشن تر از منه!تو تهران زندگی میکنی(.ببخشید همون ایران!)جایی که بالاخره کاری برات پیدا میشه.جایی که هزارتا کارخونه و صنایع ایران درش خوابیده!
من بدبخت تو شهر خودمون که طبق آمار دولتی بیکاریش ۱۴ درصده چه جای امیدی دارم؟شهری که بزرگترین صنعتش عرق گرفتن از گیاهاست!
زندگی تو یه شکلات اما زندگی من یه تفالست!بزار برات مجسمش کنم:
من هم مهندسی کامپیوتر نرم افزار میخوندم.در دانشگاه چهارم ایران!
۲ سال پیش افتخار خانواده و فامیل بودم.اما الان وقتی مهمون میاد از خونه در میرم و رو صندلی یه پارک اینقدر میشینم تا برند تا مبادا اول از همه مایه سر افکندگی پدرم در مقابلشان و بعد خودم بشم از سوال های تکراریشون!
۵ سال فقط یاد گرفتم درس پاس کنم.نه حرفه ای نه مهارتی!
تنها شانس زندگیم اینه که پدرم با اینکه بازنشستست و سنش بالا اما امروزی فکر میکنه و شرایط من را درک میکنه.هیچ وقت از بیکاریم ننالیده و خسته شدنم از بس دنبال کار گشتن را با تمام وجود درک میکنه!وقتی که ساعت ۸ شب میومدم خونه و نامیدی را تو چهرم میدید و سوال کار پیدا کردی را ازم فاکتور میگرفت دلم میخواست اون لحظه بمیرم.
فکر نکن آدم تن لشیم.
اوایل مسافر کشی میکردم.بعدا تونستم ویزیتور محصولات یه کارخونه بشم.از رو زدن خسته شدم و اومدم بیرون.الان هم باز برگشتم به همون صنعت مسافر کشی!
تو دختری!بازم همون کار کردن را ازت کسی انتظار نداره!اگر هم شوهر کنی مطمئن باش هیچ مرد امروزی نباید به مغزش خطور کنه که تو هم باید کار کنی!این جزوه حقوق زن که به انتخاب اختیار خودش کار کنه!
اما مفت خوری و بیکاری برای یه پسر معاف بزرگترین تحقیره
میدونی نزدیک خونه ما یه کوه قشنگ.اما قسمتی که طرف ماست یه ایراد داره! دامنه تقریبا خطرناکی داره و موقع بالا رفتن باید خیلی مراقب باشی. تا چند سال پیش هر موقع از کوه بالا میرفتم خیلی مراقب بودم.اما الان گهگاهی که بالا میرم هیچ احتیاطی نمیکنم!نمیدونم اما اصلا دیگه هیچی برام مهم نیست.
اینایی که گفتم یک اپسیلون جوانب زندگی تفاله ای منم نیست!
برای همین بیشتر از این حالت و بهم نمی زنم و خستت نمیکنم.
از زندگی شکلاتیت لذت ببر.

[پاسخ]

@مات,

سیستم های کنترل خطی

[پاسخ]