خب اگر امروز را که به خاطر دیر آمدن دیشب عزیزدل (۴ صبح اومد خونه) خواب موندم رو کنار بگذاریم تقریبا کار این روز های من شده دنبال کار گشتن و سر زدن به این طرف و آن طرف و ظهر خسته و گرما زده و برنزه برگشتن به منزل.بقیه روز رو هم استراحت و درس و ماهواره که خب به دلیل نداشتن اینترنت مجبورم به ماهواده قناعت کنم.چون کلا از رسانه های یک سویه خوشم نمیاد.تلویزیون همه چیز را جویده شده توی دهان آدم می گذارد و فرصت فکر کردن و تصور کردن را از آدم می گیرد.

از هر ۱۰ تا زنگ تلفن منزل ما ۶ تایش مال من است که دوستان یا فامیل مثلا برایم موقعیت کاری پیدا کرده اند.اکثرا هم از این شرکت های طرف هفت تیر و مطهری است که حدود سه ساعت با منزل ما فاصله دارند و ساعت کاریشان از ۸ صبح تا ۵ -۶ بعد از ظهر است و با منت ماهی ۲۰۰ – ۳۰۰ هم تقدیم می کنند.اکثرا هم کار ها برنامه نویسی تحت وب است که مورد تنفر ترین کار دنیا برای من است.اصلا کد که میبینم صورتم شبیه آن  آیکون سبزه یاهو میشه.

از یک طرف هم دکتر هی می آید می گوید شین کار پیدا کردی؟ سر کار رفتی؟ چند روز پیش که آمده بود منزل ما برایش فال چای گرفتم.کلا فال گرفتن من یک چیز غریزی است و کسی یادم نداده.مثل حس هائی مانند بینائی و شنوائی و لامسه و اینها من یک حس دارم به اسم فالبینی.دکتر هی تشویشم می کند که تو خوب فال میگیری و برو برای خودت کارت چاپ کن و این کاره بشو.من هم به شوخی می گویم آره روی کارتم هم قید می کنم که فال چای توسط مهندس کامپیوتر

این فالبینی یک استعداد ذاتی است که همه افراد خانواده مادری من دارند و وقتی دور هم جمع میشویم حتما بساط فال راه می اندازیم.هیچ کداممان هم شغلمان این نیست و فقط این کار را بلدیم.مثل هزاران زنی که آشپزی بلدند و فقط برای خانواده شان غذا می پزند و به عنوان حرفه از آشپزیشان استفاده نمی کنند.مامان می گوید پولی که از طریق فال به دست بیاید حلال نیست یا اگر هم باشد برکت ندارد.با خودم فکر میکنم که مثلا اگر من برای کسی پولی فال گرفتم و با آن پول یک کفش خریدم حتما با آن کفش به زمین می خورم یا سریع کفشه دهن باز می کند.با مثلا اگر با آن پول مانتو بخرم حتما توسط گشت ارشاد دستگیر می شوم.یا مثلا اگر با آن پول بیرون غذا بخرم حتما مسموم خواهم شد.

خب مثال زیاده.بیشتر خواستم بگم که اوضاع به شدت مزخرف اقتصادی نوگلان این سرزمین را به چه راه هائی که نمی کشاند.نوگلان مجبور میشوند که به استفاده از بعضی مهارت هایشان فکر کنند.حالا مهارت من فال گرفتن است شاید مهارت یکی دیگر جلب اعتماد سایرین و سپس سفر با یک چمدان پر پول باید یا مثلا یکی خیلی خوب از در و دیوار بالا برود و موارد مشابه که در روزنامه ها نتیجه شومشان را می خوانیم.