نیست که شش ساله داریم لیسانس میگیریم هی به شوخی به خودمون میگفتیم دکترای لیسانس و این حرف ها و دور همی خوش بودیم.تا اینکه دیروز یک اتفاق با مزه افتاد.یعنی برای خودم بامزه بود.دیروز رفته بودم از انتشارات جزوه بخرم و داشتم نام اساتید رو نگاه میکردم تا نام استاد خودم رو پیدا کنم که یکهو دیدم نوشته جزوه استاد شین خین!!! هیچی دیگه استاد هم شدیم تازه اگر یکم دیگه درسم طول بکشه رئیس دانشگاه هم میشم ((:

جریان جزوه هم این بود که از اونجائی که من جزوه نمینویسم و خطمم که رو به فنا ! از جزوه فائزه کپی گرفته بودم و اسمم بالاش خوش خط نوشته بودم.این جزوه رو به انتشارات دادم که توی آرشیوش نگه داره چون جزوه خوب و خوش خطی بود.گفتم اسمم بالاشه معروف میشیم دیگه.بعد این انتشارات خنگول فکر کرده بوده که شین خین به راستی استاد این درس بوده.البته در استادی من که شکی نیست :دی اصلا شما جرات داری بگی هست ؟!

چند روزه با فاطی عجیب افتاده ایم تو خط خرید و ددر.امروز هم رفته بودیم باغ سپه سالار و من که اصلا قصد خرید نداشتم دو تا بوت خریدم.تازه چند تا کیف و مانتو هم نشون کردیم که بریم بخریم.یک سری چیز های دیگه هم هست که دلمون خواست بخریم که دیگه روم نمیشه اینجا بگم.خلاصه که تو خط خرید نرید.بد اعتیادیه.لامصب اگه جنس هم خوب باشه که به اعتیاد دامن میزنه.

تا اونجائی که من دقت کردم عموم پسر ها و مرد ها کلا مذکرات ! اینطوری مثل ما اهل خرید لباس و تیپ زدن نیستن بلکه هر کدومشون یک جنس خاص دارن که معتاد خرید و تعویض اون هستن.یک پسری میره گوشی باز میشه.یکی ماشین باز یکی کلکسون باز یکی کامپیوتر باز و حتی بعضی ها هم دختر باز

پ.ن.البته عزیزدل جز نسلی هست که خیلی به ظاهرش اهمیت میده.ماهی ۱۰۰ هزار تومن از مامی پول میگیره خرج لباس و قر و فرش میکنه.مرتب لباس میخره ابرو بر میداره تافت میزنه به موهاش و غیره.من هم که کوزت.همون لباس های بچگی ام را میپوشم.والا