خوب بد شوخی
میدونستید که شوخی در واقع مظهری از خشونت هست؟ میدونستید که کسانی که شوخی میکنند اینطوری خشونت و حس کنترلشون بر دیگران رو بروز میدن.پس حتما به این نتیجه هم رسیدید که مردان بیشتر شوخ طبع هستند و این بستگی مستقیم با خشم و حس کنترلشون روی محیط و دیگران داره.
روانشناسان میگن که یک وقت هائی کسی که دشمنی پنهانی با آدم داره این حس درونیش رو به یک شوخی خرکی و آزار دهنده بروز میده.مثل کسی که با تغییر صدا زنگ میزنه و خودش رو پلیس امنیت جا میزنه که مثلا یک وبلاگ نویس رو بترسونه.ایشون خشم و دشمنی خودش رو اینطوری نشون داده.اگرم شخصی که باهاش شوخی شده اعتراض کنه ،سریع با این دستاویز که بابا شوخی بود و شما جنبه شوخی ندارید خودشو توجیه میکنه.
اگر شوخی و خنده رو از آدم بگیرند زندگی رنگ و بوی خودش رو از دست میده.اما این شوخی هم حد داره.زمان داره ، مکان داره و خلاصه کلی شرایط داره.من شخصا دوست ندارم با شخصی که ازم خیلی بزرگتر هست شوخی کنم به این دلیل که ممکنه در این میان احترام اون شخص خدشه دار بشه.و همینطور با شخصی که خیلی ازم کوچکتره چون عواقب وقتی که روش بهم باز بشه آزار دهنده است.
و همینطور این اخلاق هم دارم که از شوخی های زننده ناراحت میشم.با خودم میگم که پشت هر شوخی یک جدی ای هست.یادمه که یکی رو که خیلی دوستش داشم به خاطر یک شوخی زننده اش کلا کنار گذاشتم.از ماه رمضان دو سال پیش (۸۶) تا به حال دیگه حاضر نشدم ببینمش.شاید حرفش ساده بود اما، اما من فکر میکنم که ایشون اگر مدتها مینشست و فکر میکرد تا حرفی بزنه که منو تحقیر کنه باز هم جمله ای بهتر از اون جمله که اون موقع بهم گفت پیدا نمیکنه.
راستی موضوع ازدواج کردن یا نکردن من و یا هر مجرد دیگه ای دستاویز خوبی برای شوخی های خز نیست.که چی که یک پسر دبیرستانی دوستاشو به من معرفی کنه و به شوخی بگه که بهت اینا رو معرفی کردم که نترشی !!
| برچسب ها : جنبه شوخی, خشونت, دشمنی پنهانی, شوخ طبع, شوخی, شوخی خرکی
۲۶ شهریور ۱۳۸۸ at ۲:۵۱ ب.ظ
ظاهرا این مطلب را برای کسی نوشتی که باشما شوخی زننده کرده ولی حق باشماست گاهی یک شوخی بد یک دوستی خوب رانابود میکند.شوخی وبذله تاجاییکه قصد تخریب نباشد نیکوست.از حرف پسرهای دبیرستانی ناراحت نشو .شما که حرفتان را در معرض بازدید دیگران میگذاری باید بیشتر تحمل داشته باشی
از حرف پسر دبیرستانی ناراحت نشدم اما خب باید یک طوری بگم که رفتارش اصلاح بشه.نه؟
[پاسخ]
۲۶ شهریور ۱۳۸۸ at ۵:۳۲ ب.ظ
سلام
بابا شین خانم یه نکته ای رو بهت بگم تا تحمل همچین شوخی هایی رو داشته باشی این رو بدان که هیچ وقت انتظار نداشته باش تا دوستان واطرافیانت همون جوری که تو دوست داری باشن . اگر هم شوخی زننده کردند اول کار زشتش رو تذکر بده بعد با محبت بمبارونش کن !!! از حرف اون پسر دبیرستانی هم ناراحت نشو !! اسمش روش هست : پسر دبیرستانی !! پس از اون انتظار نداشته باش موفق باشی
[پاسخ]
۲۶ شهریور ۱۳۸۸ at ۶:۲۰ ب.ظ
من خودم جزو آدمهای رک هستم! البته خوب بلدم در لفافه ای از کلمات منظورمو بگم ها ولی از رک بودن خوشم میاد. نه اینکه بی ادب باشم ولی حرفم رو بی پرده می زنم.
اونایی هم که شوخی می کنن اگر زننده باشه مطمئناً آدمهای عقده ای هستن که می خوان عقده هاشونو با تحقیر کردن طرف خالی کنن؛ ولی خبر ندارن خودشون از همه بیشتر ضایع می شن!
پسر دبیرستانی ها هم پسراند دیگه. ما هم از این شوخی ها می کنیم!!! (;
[پاسخ]
۲۶ شهریور ۱۳۸۸ at ۶:۴۳ ب.ظ
اگر حریم شوخی شونده و شوخی کننده حفظ بشه، خب نمیشه از شوخی کردن گذشت.
منم همینو گفتم دیگه . گفتم بدون شوخی دنیا تلخ میشه
[پاسخ]
۲۶ شهریور ۱۳۸۸ at ۷:۱۹ ب.ظ
کلا شوخی زندگی را شیرین می کنه و همون روانشناس ها می گویند افرادی که بیشتر اجتماعی هستند و دوست ندارند غم را دیگران انتقال بدهند بیشتر شوخی می کنند و صد البته که زنان شوخ و خوش مشرب هم کم نیستند
دیدگاهی که شما ازش صحبت کردی یک دیدگاه بدبینانه است که کلا عادت ما ایرانی هاست که انگار واسه ی خودمون هی دشمن بتراشیم و هی همه چیز را بهم ربط بدهیم و …
راستی دلزده حرف خوبی زد
ایده ی جالب بود برای این پست من به شخصه خودم خیلی خوشم اومد تبریک می گم نشون میده مطالعات روانشاسیت در یک حد هایی هست
شاد باشی
[پاسخ]
۲۶ شهریور ۱۳۸۸ at ۷:۲۴ ب.ظ
ایشالله که عرایض دوستان رو حمل بر شوخی نمیکنید…
+ مسئله تنها خشونت نیست، «جنبه» و آستانهی تحمّل هم مهمّه. اگه قرار بود همه مثل خودمون حرف بزنن که دیگه واویلا.
++ عادت کردیم همهی اشکالات رو در دیگران سراغ بگیریم، با اینکه میدونیم رفتار درستی نیست، ولی یادمون میره که خودمون هم میتونیم همین رفتار اشتباه رو بهکرّات و خودآگاه یا ناخودآگاه انجام بدیم.
این بحث آستانه تحمل یک بحث انحرافیه.اینکه ما تقصیر حرف بد خودمون رو به طرف مقابل که جنبه و تحمل نداره ربط بدیم
یعنی دقیقا شونه خالی کردن از کار اشتباهمون.
بله میتونیم.منم خیلی اشتباه کردم.ولی خب از یک جائی فهمیدم که کارم درست نیست و دارم روی خودم کار میکنم.
حتما که نباید یک معصوم و پیغمبر توصیه اخلاقی بکنه که.ما میتونیم به هم کمک کنیم که رفتارمون بهتر بشه.
[پاسخ]
۲۷ شهریور ۱۳۸۸ at ۵:۳۲ ق.ظ
خیلی خودتو بالا می دونیا! بپا اینقدر که سرتو بالا گرفتی یه وقت با مخ نری تو چاه! (;
در ضمن! اگه واقعا نظرت اینه وایسا آنلاین بشی، یک شوخی باهات بکنم حال کنی!!
[پاسخ]
۲۷ شهریور ۱۳۸۸ at ۹:۰۴ ق.ظ
کامنتت پاسخ به منه؟اگر اینطور باشه که ما دیشب تا حالا ۴ بار باهم صحبت کردیم :P
در مورد این که بالا میدونی فکر کنم روی جمله ی حد هایی هست نظر دادی چون بقیش که چیزی نیست
خوب همانظور که میدونی روانشناسی علم نظریه هاست و دانشجویان روانشناسی به بررسی نظریه های مختلف می پردازند ، به عنوان مثال در یک بررسی کسی نظریه فروید را به عنوان دلیل نمیاره و میاد از نظریات سایر افراد صاحب نظر هم استفاده می کنه
مثلا من در درباره ی توسعه طنز در جامعه به وسیله تلفن همراه با توجه به منبع چند نظریه را میارم
« جوک منعکس کننده نوعی تعامل بین قدرت، فرهنگ و فردیت در جامعه می باشد. جوک، به عنوان عامل قدرت و دشمنی موضوع مطالعه فلاسفه ای همچون هابر و ارسطو و یا بعنوان تنش و خشونت، مورد توجه روانشناسانی مثل فروید (۱۹۸۴) بوده است. کولینسون (۲۰۰۲) جوک را بعنوان بخش سطحی رفتار اجتماعی در درون سازمان اجتماعی مورد مطالعه قرار داده ومعتقد است، جوک نوعی مکانیسم مدیریت و کنترل است. جوک در فضای مجازی، در تعامل جدی با جوک در فضای واقعی است. در بسیاری از موارد نوعی فرایند این همانی را منعکس می کند و در واقع تکرار انتظارات و نگاه فرد به فرایند فرهنگی است. جوک در بسیار از موارد منعکس کننده جدی ترین پیام های اجتماعی است، در بسیاری از موارد اقتدار فرد بر دیگران و یا تنش زدائی از روابط اجتماعی و یا نوعی تخلیه روحی محسوب می شود. با توجه به این واقعیت که وجه غالب پیام های تلفنی، جوک می باشد، لازم است تحلیل محتوای جوک و خصوصا گفتمان های غالب بر جوک که گفتمانی جنسی است مورد مطالعه و تحلیل دقیق قرار گیرد. خصوصا “راحت بودن” فضای پیام متنی تلفنی در مقایسه با گفتگوی حضوری و یا تلفنی، بستر انعکاس گسترده تر از “وجوه پنهان ذهنی” را فراهم می کند که از همین منظر، تحلیل عمیق تر و دقیق از فرد، فردیت و روابط متقابل اجتماعی را منعکس می کند. در عین حال در تمامی امور فرهنگی، معانی سیاسی رفتار اجتماعی، “معانی سیاسی ذهن” را پنهان می کند و در بسیاری از موارد ظاهر و باطن فرهنگ یکی می شود و در واقع ابعاد پنهان فرهنگ کم رنگ می شود. نگاه ریموند ویلیامز (۱۹۸۹) در تحلیل جنبه های “معمولی فرهنگ” به کم رنگ شدن ابعاد پنهان توجه دارد. جوک هم ظرفیت یک رفتار سیاسی پنهان را دارد که پیام را “واژگونه” می کند و خواسته های جدی اجتماعی را در قالب یک “شوخی” و “طنز” بیان می کند و هم یک شوخی جهت تفریح و تفرج ذهن است که ابعاد معمولی فرهنگ را منعکس می کند. شوخی دیدن شوخی، طنز دیدن طنز، نگاه عادی به فرهنگ است، نگاهی است که فرهنگ را در بسیاری از موارد به جنبه های عادی ذهن و عمل اجتماعی مرتبط می داند». ( عاملی، ۱۳۸۵ :۶ )
منبع : http://eidehno.blogpars.com/?blogname=eidehno&postarch=15
در تحقیقاتی هم که در سایت مقالات فارسی http://www.sid.ir هست این نکته به چشم می خوره که انها در ابتدای مقالات (معمولا پیشینه) نظر افراد مختلف را می آورند و البته همانطور که دیدی از نظریه با اسم کامل استفاده می کنند و نمی گویند روانشناسان می گویند
اگر دیدی در جمله ی آخر من به نوعی بی تفاوتی نشون دادم پدرام جان دلیلش این بود که روانشناسان می گویند را معلوم نیست کی گفته و به نظریه یک شخص نمیشه استناد کرد و این خودش یک اصل در روانشناسی است که یک دلیل مطلق وجود ندارد
حالا دلیل حرف من را فهمیدی؟ حرف من از روی غرور نبود رفیق این استدلال پشتش بود
[پاسخ]
۲۷ شهریور ۱۳۸۸ at ۹:۴۲ ق.ظ
بعد از اندی فکر و چندی فشار دوستان (!) به این نتیجه رسیدم که شین خانم اگر کمی هم آستانه تحملت رو بالا ببری بد نیست. تحمل شوخی ها و اندی تیکه ها راحت تره! اینقدر هم به این تیکه ها بد بین نباش. نیمه پر لیوانو ببین گرچه خالی باشه!!
نمیدونم چرا هیچ کس متن منو با دقت نخونده.
[پاسخ]
۲۷ شهریور ۱۳۸۸ at ۸:۳۲ ب.ظ
شوخی شوخی دعوا میشه . بعله بعله
[پاسخ]